باشد ، و ذكور و انثى در اينجهت يكسان‌اند . قربانى عبادت است لذا در آن نيّت معتبر است . مثلا بدين‌گونه نيّت مىكند : « قربانى واجب مىكنم از جهت حج تمتّع حجّة الاسلام قربة الى اللّه تعالى » . يكى از آداب قربانى كه مطابق احتياط است اين است كه گوشت قربانى تثليث شود بدين معنى كه قسمتى از آن را براى خودش بگيرد و مقدارى از آن را بخورد ، و قسمتى را كه كمتر از ثلث آن نباشد به فقراء مسلمان بدهد ، و قسمتى را به مؤمنين هديه نمايد . و بدان كه لازم نيست حاجى به دست خود حيوان را ذبح كند بلكه مىتواند نائب بگيرد ولى بهتر اين است وقتى نائب كارد - مثلا - بر گلوى قربانى مىكشد ، حاجى هم دست خود را بر روى دست نائب نهد كه كأنّ او دارد قربانى مىكند . سوم : حلق رأس است كه پس از قربانى انجام مىشود ، و آن‌چنان است كه بايد همهء سر حلق شود نه اين‌كه يك گوشه‌اى از سر زير مو تراشيده شود . و مثلا بدين‌گونه نيّت مىكند : « حلق رأس مىكنم جهت حجّ تمتع واجب قربة الى اللّه تعالى » . پس از حلق رأس آنچه كه در احرام برايش حرام بود حلال مىشود مگر زن و بوى خوش و شكار صحرائى . پس از حلق رأس در همان روز دهم به مكّه مراجعت مىكند ، و طواف زيارت حج مانند طواف عمره كه گفته شده است بجا مىآورد ، و بدين گونه مثلا نيّت مىكند كه : « هفت دور طواف كعبه مىكنم جهت حجّ تمتّع واجب قربة الى اللّه تعالى » . در اصطلاح شرع اين طواف به طواف زيارت ناميده مىشود . و بعد از طواف حج دو ركعت نماز در پشت مقام ابراهيم عليه السلام . چنان كه در عمره گفته شده است مىخواند . و بدين‌گونه نيّت مىكند كه : « نماز طواف جهت حج تمتّع واجب مىگزارم قربة الى الله تعالى » . بعد از نماز طواف ، سعى بين صفا و مروه مىكند به همان ترتيبى كه در عمره گفته‌ايم و نيت مىكند كه : « سعى صفا و مروه جهت حج تمتّع واجب مىكنم قربة